Οι καλύτερες μέρες είναι μπροστά...


Οι φετινές γιορτές ήταν γεμάτες ανάμικτα συναισθήματα, πότε αφόρητης λύπης, πότε γλυκιάς μελαγχολίας και τις τελευταίες μέρες μιας παράξενα όμορφης χαράς. Οι μέρες τελειώνουν και ετοιμάζομαι να φτιάξω την βαλίτσα μου αφήνοντας αυτή την φορά όχι ρούχα πίσω, αλλά αναμνήσεις, και φορτώνοντας την με νέες ελπίδες. Αν με ρωτούσες πως πέρασα αυτές τις γιορτές, θα σου απαντούσα... παρατηρώντας τους ανθρώπους, έτσι τις πέρασα.

Είδα ανθρώπους να στέκονται με λύπη μπροστά από βιτρίνες, άλλους να νοικιάζουνε dvd για να περάσουν την πρωτοχρονιά... Είδα ανθρώπους να διασκεδάζουν με βλέμματα θλιμμένα, αναζητώντας την ελπίδα στην γνωριμία μιας βραδιάς... Είδα ανθρώπους να γελάνε με την καρδιά τους και να μοιράζουν την χαρά απλόχερα στους γύρω τους... Είδα ανθρώπους να καπνίζουν το ένα τσιγάρο πίσω από το άλλο, σε ένα μαραθώνιο που εξέπεμπε νευρικότητα... Είδα ανθρώπους να πέφτουνε στα μάτια μου, όντας τόσο φθηνοί... Είδα και άλλους τόσο εφήμερους, που βολεύτηκαν σε ότι τους έδωσες στα δύσκολα τους, μα μαρτύρησαν οικειοθελώς την λιγοψυχιά τους... και κάπου ανάμεσα σε όλους αυτούς, είδα και εμένα να στέκομαι με σιωπηλό στόμα μα κραυγάζουσα ματιά…

Τέλειωσαν οι μέρες, και αναμένω την επιστροφή, στόχοι : Να ολοκληρώσω τρία έρμα τραγουδάκια που απέμειναν για το vol.3 Φτερούγισμα Θνητών, να περάσω κάνα μάθημα στην εξεταστική, να πληγώσω λιγότερους ανθρώπους, να πάω γυμναστήριο, να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα μέσα μου... Νιώθω πως χρειάζομαι μια παράτυπη περίοδο μοναξιάς αλλά η καρδιά μου δεν με αφήνει, χμ, θα πρέπει να πάρω μια απόφαση, και σύντομα... Οι καλύτερες μέρες είναι μπροστά.

Και κάτι που διάβασα και μου άρεσε:



Δεν έχω λέξεις…

σκαλώνουν στα χείλη, κρυμμένες στη βοή ενός τίποτα


Δεν έχω σκέψεις…


αναμοχλεύονται στη λήθη μίας επαναλαμβανόμενης συνήθειας


Δεν έχω δάκρυα …


στέρεψαν στη σκληρότητα μίας αδυσώπητης εικόνας


Δεν έχω χρόνο…


έσβησε στα γιατί μίας ατυχής στιγμής


Δεν έχω ερωτήματα…


σ’ απαντήσεις που μου φαντάζουν σκληρές και ξένες


Δεν έχω θρήνο…


γιατί κανείς δεν μπορεί να βάλει φραγμό στη ζωή

Αλλά έχω εικόνες, μνήμες και στιγμές που γυρεύουν ρυθμό και στίχο για να εκφραστούν… να ταξιδέψουν μαζί σου… να σε συντροφεύουν… να σε ζεστάνουν και σ' αυτό το ταξίδι …


Posted in , . Bookmark the permalink. RSS feed for this post.

Leave a Reply

Search

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark. Converted by LiteThemes.com.